Marcel Mariën

Marcel Mariën werd geboren te Antwerpen in 1920 en overleed te Brussel in 1993.

Hij was de benjamin onder de eerste generatie van Belgische surrealisten. Op jonge leeftijd maakte hij kennis met o.a. René Magritte, maar ook met zijn boezemvriend Paul Nougé. Marcel Mariën verbleef en werkte vaak in het buitenland. 

Vooral de manier waarop hij surrealistisch creatief was, toont aan welk een veelzijdig talent deze kunstenaar had. Zo schreef hij poëzie, novellen, geschiedenis en zelfs een autobiografie.

Fotografie leerde hij al op zijn 15. Daarin gebruikte hij vaak het lichaam van de vrouw als schrijfblad. Lichaamsrondingen en -glooiingen doen dienst als anatomische kaligrammen. Klinkers verkiezen de erogene zones en nodigen de medeklinkers uit tot poëzie.

Alle middelen waren goed om zijn ideeën en dromen weer te geven. Zo maakte hij ook collages en film, schreef pamfletten, toneel, en vervaardigde hij ook assemblages.

De burgerlijke hypocrisie was zijn belangrijkste vijand. De fakewereld die hij wou ontmantelen. Hij was tegen het kapitalisme, tegen de Kerk en tegen de burgerlijke schijnheiligheid rond porno en seksualiteit.

Hij was in ieder geval de meest veelzijdige surrealist van zijn tijd.

Tentoonstellingen