Pol Bury

Pol Bury (26/4/1922 - 28/9/2005) 

Pol Bury werd geboren op 26 april 1922 te Haine-Saint-Pierre in de provincie Henegouwen.

Hij begon zijn studies in 1938 aan de Academie des Beaux-Arts van Bergen onder leiding van L. Navez en L. Buisseret. In 1939 nam hij, als lid van de surrealistische groep 'Rupture', deel aan de internationale tentoonstelling te Brussel. Zijn werk bleef tot na de tweede wereldoorlog surrealistisch, onder invloed van René Magritte en Yves Tanguy. 

In 1947 werd hij lid van de kunstenaarsgroep "Jeune Peinture Belge". Tijdens deze periode leerde Pol Bury Alechinsky kennen en kwam hij zo in aanraking met "Cobra'

Pol Bury sloot zich in 1952 aan bij de groep "Art Abstrait". Hij was één van de stichtende leden. 

Wanneer hij Alexander Calder ontdekt, raakt de kunstenaar geïnteresseerd in de verplaatsing van tijd en ruimte. Zo wordt hij één van de eerste vertegenwoordigers van de kinetische kunst.

Vorm, ruimte en beweging moeten het kunstwerk nieuwe energie geven. Deze visie brengt hem tot de zogenaamde "Plans Mobiles", composities waarvan de plaatvormige delen over elkaar kunnen worden geschoven.

Pol Bury introduceert in 1957 motoren, en in 1968 magneten in de beeldhouwkunst.Vanaf 1959 ontstond de reeks 'Ponctuations", het plaatsen van punten. Vanuit de interesse voor het punt, ontwikkelde zich via de cirkel, aandacht voor de bol. Later kwamen daar ook de kubus en de cilindervormige kogel bij. De beweging is in de werken van Pol Bury dikwijls bijna onopvallend, ingetogen en daardoor mysterieus.

Pol Bury maakte in 1960, net zoals Walter Leblanc en Jef Verheyen, deel uit van de ZERO-beweging.

In 1964 krijgt hij de Prijs Marzotto, in 1972 de Prijs Robert Giron. 

In 1969 maakte hij zijn eerste monumentale werk, een fontein voor de universiteit van Iowa.

Pol Bury is internationaal één van de gekendste Belgische kunstenaars van zijn generatie. Hij overleed in 2005 op 83-jarige leeftijd.

Tentoonstellingen